DEVLET BİÇİMLERİ Tarihin ve hukukun incelenmesi, bize, egemenliğin başlıca üç değişik biçimde kullanıldığını göstermektedir. 1) Saltanatçılık ( Hükümdarlık-Monarşi ): Egemenlik, 'kral, imparator, şah, padişah, prens, emir, 'gibi türlü şanlar alabilen hükümdarın, yani yalnız bir kişinin tekelindedir. Egemenliği kullanan devletin bütün memurları, yalnız bir kişi adına hareket ederler. Devlete son iradeyi yalnız hükümdar belirler. Hükümdar, yalnız başına devleti yönlendirir, yönetir ve her şeyi o buyurursa, böyle bir devletin hükümetine ' mutlak ' hükümet denir. Böyle bir devlette, hükümdar 'devlet benim' der :savaş açar, barış antlaşması yapar, yasalar koyar, vergiler koyar, ülkenin gelirlerini istediği gibi kullanır. Kısacası ülke sanki onun 'malikânesi' olur. Eğer hükümdar yasaları hazırlayan millet vekillerinden oluşan bir meclisi kabul etmişse, o zaman ' meşrutiyet hükümeti ' olur. Bu tür hükümette de sonunda her şey hükümdarın son sözüne bağlıdır. Meşrutiyet hükümetinde hükümdar, bir yurttaşa bir hükümet kurdurur, ülkeyi onunla yönetir. İngiltere, İtalya, Belçika, meşrutiyet hükümetleriyle yönetilmektedir. II) Sınıfçılık ( takımerki-oligarşi ) : Bu tür hükümette, egemenlik, birkaç kişinin, birkaç ailenin, yada halkın bir kesiminin elindedir. III) Demokrasi ( Halkçılık ) : Demokrasi temeline dayanan hükümetlerde egemenlik , halka halkın çoğunluğuna aittir. Demokrasi ilkesi, egemenliğin ulusta olduğunu, başka bir yerde olmayacağını gerekli kılar. Bu yolla demokrasi ilkesi, siyasal gücün, egemenliğinin kaynağına ve meşruluğuna dayanmaktadır.[ Demokrasinin tam ve açık olarak uygulandığı hükümet biçimi ' Cumhuriyet' tir. ] ***Atatürk 'ün yazdığı Yurttaşlık Bilgileri metinlerindeki; [351 (1)] bu ve bundan sonra sürüp gidecek olan köşeli ayraç içindeki bu sayılar, Türk Tarih Kurumu 'nca 1969 yılında yayımlanan Prof. Afetinan 'ın "Medeni Bilgiler" kitabında Atatürk 'ün el yazılarının yer aldığı sayfa ve bölümleri göstermektedir.