TRAŞ OLMAZDI RAHMETLİ PARAM GİDER DİYE "Onun büyük sanatına ve ailesine saygıyla" Şu Can Yücel, var ya şu Can Yücel, Oldum olası, Tanıdım tanıyası gıcıklanırım, Şimdi gıcıklanmayayım, rahmetli. Birincisi, Hasan Ali Yücel gibi bir, Gelmiş geçmiş en büyük eğitimcinin oğlu olmasına, İkincisi de; pintiliğinden traş olmamasına, Pintiydi, mintiydi ama; Büyük de şair di, Allah için, Mezarlar pahalı büyük kentlerde diye diye ; Az kalsın yeşil kart bile çıkartacaktı... Kibarlığı sevmezdi, adına dobralık derdi, Toplantı moplantı demez sarımsak yerdi, Tutturmuştu bir yol, Bir de gülseydi şansı özgürlükten yana., O yoksun haliyle vekil de olacaktı, Severdi lanlı manlı konuşmaları, Yahu, Can Yücel nasıl oralarda fiyatl Bunu da sana sormalı, Hatta, Datça Televizyonunda her akşam, Can Yücel'den sanat değil, Ekonomik haberler, canlı yayınla sunulmalı... Ulan uşaklarım..... Vasiyetimdir..... Satın savın yorganımı, döşeğimi öldüğümde, Beni de gömüverin Datça'ya ! Üstelik; Can Baba'nın mezarından daha manzaralı, Daha görünür bir tepeye, Boyayın türbe yeşili fosforlu boyayla, Ve de ; yazdırın taşıma, Can Yücel'den daha Şair sanırdı kendini, Cömertti, Allah hakkı için, Burada yatan mevta şair diye..... ÖNER SAMANLI Mersin, 31.03.2000