MUSTAFA KEMAL Dağ başını efkar almış, Gümüş dere durmaz akar. Gözyaşımdan kana kesmiş gözlerim; Ben ağlarım, çayır ağlar, çimen ağlar, Ağlar-ağlar; Cihan ağlar, Mızıklar inilir; Irlam-ırlam dövülür. Altmış üç ilimiz: Altmış üç yetim Yıllar gelir geçer, kuşlar gelir geçer Her geçen seni bizden parça parça götürür Mustafa'm! Mustafa Kemal'im! Diz dövdüm: Gözlerim şavkı gitti Sakarya'nın suyuna. Sakarya'nın suları namı söyleşir. Hemşehrim Sakarya! Öksüz Sakarya! Ankara'dan uçan kuşlar, "Kemal'im" der, günler günü çağrışır, Kahrolur. Bulutlar karışır. Gök bulut, yaşamak bulut. Uca dağlar, dev boyunlu morca dağlar, Divan durmuş, bekleşir, Mustafa'm! Mustafa Kemal'im! Nasıl böyle varıp geldin? Hoş geldin! Çıngı kaymış, yalazlanmış gözlerin, Ş'ol yüzünde güneş südü sıcaklık, Ellerinden öperim Mustafa Kemal, Senin dalın yaprağın, biz senin fidanların. Biz bunları yapmadık. Sen elbette bilirsin, bilirsin Mustafa Kemal. Elsiz ayaksız bir yeşil yılan Yaptıklarını yıkıyorlar Mustafa Kemal Hani bir vakitler, Kubilay'ı kestiler Gün buyurdun! Kesenleri astılar, Mustafa'm! Mustafa Kemal'im! Karalar kuşanmış Karadeniz akmam diyor Dokunmayın! Ağlatmaktan bıkmam diyor, Bu gece kıymet gecesi. Bu vapur Bandırma Vapuru. Yattığı yer nur olsun Mustafa Kemal Ben ölümden korkmam diyor, Korkman diyen diller: Toz oldu, toprak oldu. Bir kusur işledik bağışlar mı kim bilir O bize öğretmedi kazan kaldırmasın, Günah vebali öğretmenin boynuna, Erdirip oldurana ana avrat sövmesini, Yüreğim kırıldı. Kanım kurudu. Var git Karadeniz, var git başımdan Mızıkla çalındı, düğün mü sandın? Mustafa'm! Mustafa Kemal'im! Ankara'nın taşına bak! Tut ki baktım: Uzar gider efkarım Çayır ağlar, çimen ağlar, ben ağlarım; Gözlerimin yaşına bak! Ankara Kalesinde, Rasattepe'de Bir akça sahan, gezer, dolanır: Yaşın yaşın, mezarını aranır, Şu dünyanın işine bak ! Mustafa'm Mustafa Kemal'im! ATTİLA İLHAN