AĞIT Ağlayalım Atatürk'e Bütün dünya kan ağladı. Süleyman olmuştu mülke, Geldi ecel, can ağladı. Doğu, batı, cenup, şimal Aman Tanrı bu nasıl ha? Atatürk'e erdi zeval, Memur, meb'usan ağladı. Atatürk'ün eserleri, Söylenecek bundan geri, Bütün dünyanın her yeri, Ah çekti, vatan ağladı. Fabrikalar icat etti, Atalığını ispat etti, Varlığın Türk'e terk etti, Döndü çark, devran ağladı. Bu ne kuvvet, bu ne kudret, Varıldı bunda hikmet, Bütün Türkler, İnönü İsmet, Gözlerinden kan ağladı. Tren hattı, tayyareler... Türkler giydi hep karalar, Semerkant'la Buhar'lar, İşitti her an ağladı. Siz sağ olun Türk gençleri, Çalışkanlar kalmaz geri, Meraşalin askerleri, Ordular, teğmen ağladı. Zannetme ağlayan gülmez. Aslan yatağı boş kalmaz. Yalnız gidenler gelmez, Her gelen insan ağladı. Uzatma Veysel bu sözü, Dayanamaz her kesin özü, Koruyalım yurdumuzu, Dost değil düşman ağladı. AŞIK VEYSEL (Ülkü, nr. 4, 16 İkinciteşrin 1941, s. 13)