YALNIZLAR'DAN On Kasım sabahıdır zamanlardan Dağlar bereli Dağlar iplik iplik Dağlar yaslıdır bu sabah Osman Ak alnında kara yazılar Okunmaz olmuş Buruş buruştur ellerin Ellerin Osman. On kasım sabahıdır zamanlardan Puslu puslu yüreciğin Nasıl burkulup gitmezsin Kolların iki yanda memleketlim Nidelim Gönül avunmaz olmuş Avunmaz olmuş Osman! On Kasım sabahıdır zamanlardan Tutam tutam saçların perişan Yalnızsın Yalnız kalmışsın Geceler günler boyunca artık Ağlamaklısın. Ne günlerdi o günler Osman Kandan Ateşten Bir ayağında Conkbayırı Bir parmağında Akdeniz Üç günde Dünyayı yaka paça etmişiz. Akşamlar olunca Osman Bir dumandır bürür gözlerini Köyün, evin, oban Avutmaz olur seni Akşamlar olunca ağlarsın Maviliklerin sustuğuna. On Kasım sabahıdır Memleketlim Her yan acı karanlığında El pençe divan durmuş yedi iklim Yedi iklimde Atam... ABDULLAH RIZA ERGÜVEN (Türk Dili nr. 14, 1 Kasım 1952, s. 75.)