ATATÜRK Ben evvelden yurt deyince Şimdi rüya gibi gelir O tarih ne tarihtir Zaferler peşinde. Sarp dağların eteğinde Bunca ırmak Yeşil vadilerden akarak Dalıp gider bozkırların içine. Herkes işinde gücünde Gökyüzü, şanlı bayrak Deniz, orman ve toprak Yolumuzun üstünde. Ben evvelden yurt deyince Böyle düşünürdüm yurdumu Yurdumun Atatürk olduğunu Anladım Atatürk ölünce. Atatürk bu yurda Ellerini verdi Büyüyen çocuklarda Atatürk elleri. Atatürk bu yurda Gözlerini verdi Gökyüzü bir hazin mavi Atatürk öldü öleli. BEHÇET NECATİGİL (Varlık, nr. 364, Birincikasım 1950, s. 5.)