DAĞ BAŞINI DUMAN ALMIŞ Bir sisli Kasım sabahıdır bu; Düştüler yollara, kırklar yediler... Dağ başını duman almış kardeşim, Gün doğmayacakmış dediler!.. Baktım ki bütün gökyüzü baştanbaşa tenha, Bir kapkara matem sarıyor memleketi! Her sineyi bir kapkara tas dolduruyor, Ev ev bacalardan taşıyordu... Bir sisli kasım sabahı baktım. Baştanbaşa öksüz koca bir yurt Taş taş döğünüp ağlaşıyordu... Nereden çıktı bur ferman nereden? Dağ başını duman almış kardeşim; Ansızın bir kara yel esti meğer pencereden. Karıştı tarihin sayfaları... Toz duman içinde Anafartalar! Samsun, Erzurum, Sivas, Baş döndürücü bir hız geçiyor memleketi, Nefesler tıkanıyor, adımlar şaşıyordu... Büyüdü ellerim, ayaklarım. Kafam! Sakarya boylarında bir yanık türkü, Akdeniz'i gösteriyor Mustafa'm! Kağnılar mermi değil, insan taşıyordu... "Dağ başını duman almış" kardeşim, "Gümüş dere durmaz akar" Bir dert ki kemirir içimizi Kasım sabahları. Bir dert ki yakar! Yeni bir bayrama girmişti vatan; Her taraf mutlu ve hür... "Rabbim yeni bir mucize versin diye Türk'ü" Gönderdi bu dünyaya muhakkak Atatürk'ü Böyle söylerdi kesik kollu dedem... Gördüler de analar babalar o kara günleri Allah gönderdi gaziyi, Allah yüzümüze bakmış dediler. Ama bir gün, Bir sisli Kasım sabahı, Dağ başını duman almış kardeşim; Gün doğmayacakmış dediler! Baktım ki bütün gökyüzü baştanbaşa tenha! Bir kapkara matem sarıyor memleketi, Bir sineyi bir kapkara yas dolduruyor, Ev ev bacalardan taşıyordu... Bir sisli Kasım sabahı baktım Hâlâ vuruyor nabızlarımızda Hâlâ yaşıyordu Lakin kesilip dinmedi ruhumda o sancı; Hâlâ o yetim bakışlarımda, Donmuş bir avuç hatıra kalmış! Dağ başını duman almış kardeşim. Dağ başını duman almış!... BEKİR SITKI ERDOĞAN