ATATÜRK'E AĞIT Atatürk'e ağıt Edirne'den Ardahan'a kadar Bir toprak uzanır, Boz kanatlı üveylikler üstünden uçar Edirne'den Ardahan'a kadar. Kopdağı'nda akar bir çeşme var Serçe parmak kalınlığında suyu Haram etmiş gece gündüz uykuyu Akar da akar. Samsun'un evleri denize bakar Sokakları yosun içinde, Çapaklar, takalar, mavnalar, Bilyalar gibi suyunun yüzünde Bir iner bir kalkar. Kaz ovadan bir yar sevdim Adamı günaha sokar. Savaştepe köprüsünden geçen trenler Sel olur İzmir'e akar. İzmir'in denizi kız, kızı deniz Sokakları hem kız hem deniz kokar. Bu toprak bizi yurdumuzdur Deli gönül yücesine çıkar, Bir üveylik olur uçar gider Ardahan'dan Edirne'ye Edirne'den Ardahan'a kadar. Amasya'ya benzin yüklü bir yaylı geldi Yağmurlu bir günde. Devresi gün silâh çattılar Jandarmalar hükümetin önünde, Kemal Paşa çıkageldi Bir alevdir aldı gitti yurdumuzun gönlünde, Çorap gibi söküp attı Düşmanları ordumuzun önünde, Bu ne inançtır ki Gazi Paşa! Atanın teri kurumadan Sürüp gittin yeni yeni savaşların peşinde! Davullar zurnalar döğende Ben seni hatırlarım! Binip trene gezende Ben seni hatırlarım ! Tam iki yaşındaydım Düşman İzmir'e girende! Ben de gelecektim ama anam koymadı. Küçüksün oğul dedi. Ben giderim ana bırak dedim. Gideceğin bu yol dedi CAHİT KÜLEBİ (Varlık,nr. 352, Birincikasım 1949. s. 3.)