ATATÜRK KURTULUŞ SAVAŞINDA Ne bulutlar gitti, ne padişahlardan bir haber geldi. Kemal Paşa derler bir yiğit vardı. Bu sefer de millet türkülerle Kemal Paşaya haber saldı. Kemal Paşa, yenilmez yiğit, şanlı komutan! Savaşa girer gibi yetiş bize! Yetiş bize, çöllerde bile olsan! İnanç doludur, güç doludur içimize! Bin kere yurdumuzu kurtaran! Bir görseydin ağlardın hâlimize! Kurşun kanadında türküler Kemal Paşanın gönlüne vardı, Cevabından önce kendi geldi. Bir gemi yanaştı Samsuna sabaha karşı Selâm durdu kayığı, çaparı, takası, Selâm durdu tayfası. Bir duman tüterdi bu geminin bacasından bir duman Duman değildi bu! Memleketin uçup giden kaygılarıydı. Samsun limanına bu gemiden atılan Demir değil! Sarılan anayurda Kemal Paşanın kollarıydı. Selâm vererek Anadolu çocuklarına Çıkarken yüce komutan Karadeniz'in hâlini görmeliydi. Kalkıp ayağa ardısıra baktı dalgalar Kalktı takalar; İzin verseydi Kemal Paşa Ardından gürleyip giderlerdi. Erzurum'a kadar. Bu ne inançtı ki, Kemal Paşa Atının teri kurumadan Sürüp geldin yeni yeni savaşların peşinden Bir selâm gibi Erzurum'a, Bir selâm gibi geldi Sivas'a Erzurum'dan. Dağlar alçaldı yol vermeğe, Temizlendi ılgımından karından. Analar bacılar yola döküldü, Cephane taşıdı arkasından. Irmaklar suyundan faydalaştı, Ağaçlar duldasından. Yer gök inledi bir yol daha Kurtuluş savaşından. Düşman koymuş meydanları kaçıyordu. Kattı Kemal Paşanın ordusu düşmanı uğruna Pişman etti anasından doğduğuna, Çevirdi Sakarya, çevirdi süvariler, Veryansın etti topçu. Veryansın etti piyadeler. Kattı Kemal Paşanın ordusu sürdü gitti, Yetiştikçe vurdu düşmana. Hayın düşman sarhoş gibi sallana sallana On beş günde İzmir'i dar buldu. Ölen kurtuldu, sağ kalan teslim oldu. Kaçtı gemiler. Alnı sarılı, kolu sarılı, boynu sarılı. Ahmetler, Bekirler, Aliler, Mahmutlar, Kâzımlar, İsmailler Peşlerinden yettiler. Diz çöküp kordon boyuna Ta yürekten çekip tetiği Gemilere yaylım ateş ettiler. Bu inanç ki, Gazi Paşa! Atının teri kurumadan Sürüp gittin yeni yeni savaşların peşinde. Sana borçluyuz ta derinden! Çünkü yurdumuzu sen kurtardın, Hasta, yorgun düşmüştük, Yaralarımızı iyice sardın. Yiğittin, inanç doluydun yapıcıydın, Sanatkârdın, denizler kadar engin; Kimsenin görmediğini gördü Sevgiyle bakan gözlerin. Dedin ki: Bu millet, bu büyük millet Yüzyıllar boyunca geri kalmış; Bu yurt, bu güzel yurt, bizim yurdumuz Her yanından yaralar almış. Dedin ki; Bir güzel savaşmalı Kurmak için yeniden; Bilgiyle, inançla, coşkunlukla "Öğün, çalış, güven!" Sana borçluyuz ta derinden! Işığısın bu yurdun. Dilimizi, ulusallığımızı öğrettin bize, Çünkü Cumhuriyetimizi sen kurdun. Hürriyeti sen yaydın içimize, Halkçıyız dedin halk içinden, İnançta hür yetiştirdin bizi, Borçluyuz sana ta derinden! Devrimlerle yüceltti, çok yüceltti, Bu milleti temiz ellerin. Sana borçluyuz ta derinden En büyüğü Mustafa Kemallerin! CAHİT KÜLEBİ (Varlık, nr.364, Birincikasım 1950, s.3-4.)