KAHRAMAN OĞLUM Kitaplarda yazılıymış zaten, Bir gün doğudan Altın saçlı bir baş çıkacak Bir yıldız gibi Batıya doğru akacakmış... Her şey bitmiş ama bitmeye Bütün işler sonundaymış yine Bütün işler ondaymış. Paşaymış paşa olmaya Soyunup atmış fakat elbiselerini; Sormağa lüzum yokmuş yerini, Bir sır gibi, Bir güneş gibi yayılmış Anadolu'ya... Ve en güzeli O'nu görmek için göğe bakmak yetermiş; Tanrı, kendi mavisiyle yıkamış gözlerini Doğudan geldiğine bakılmamalıymış, Nerede bulanırsa vatan, oradaymış O! Çanakkale'den saç dönenler anlatıyor Ateş O'nu yakamaz, gülle deviremez. Öyle bir inanmış, öyle bir güven, Sanki tek başına orduymuş o! Karşısına koca bir dağ dikilmiş gibi düşmanın Hani az değilmiş düşmanı. İçtekilerde dıştakiler kadarmış. Ne kara baht ki bizim için Üzerinden fırlatarak attığı sırmalı elbisesini İçtekilere nispet çıkarmış. Vatan anamızdır dermiş geçtiği her yerde Bu söz O'ndan kalmış... Bir defa doğmuş yeryüzüne öyle baş, Öyle gönül; Vatan için aşkını Fuzuli'nin aşkından almış. Dermiş, canımı Canan Can ne imiş ki vermeyeyim onu cananıma! Ve böyle doğmuş Mustafa Kemal'im, Böyle doğmuş vatanıma... Kara gözlüm, mavi gözlüm, ela gözlüm, Milyonlarca Mustafa Kemal bakışlım benim, Vatan O'ndan böyle sevgi, böyle can almış. COŞKUN ERTEPINAR