ATATÜRK İÇİN Doğan güneş, sarı bir sonbahar günüydü yine Gömüldü bir batışın simsiyah derinliğine. O gün, bu taş küreden ufka gölgeler düştü: Şelalelerle akan parıltı sönmüştü. Ağarmıyor kararan öksüz ufku gönlümüzün Baharı gelmedi hala o yas benizli güzün Bugündü altı yıl evvel... Ne çok zaman ne çabuk Ölüm nedir, bunu biz ruhumuzda duymuştuk. Bir ruha yerde kanat, gökte hız veren Atamız! Diz üstü bir koca mahşer, yasında tek adamız. Avuçlarında ham altındı yurdumuz daha dün, Cihanı süsleyecek bir mücevher oldu bugün, Pırıl pırıl gözü almakta ufku Türkiye'nin; Ne gür, ne sönmez ışıklar yakıp gittin. Ölüm, akıp gidecek yıldızın son uykusudur, Batan güneş, hep o heybetli mahrekinde durur. Şiir mi, beste mi, hepsi boş ve sönük. Senin yürekte vuran üç hecen yeter ATATÜRK! CEMAL YEŞİL