KASIMDAN KASIM'A Kasımdan Kasım'a Bir ağrıdır derinden Saplanır yüreklerin ortasına... Ver ellini, Uzat ince ellerini Öpelim ellerinden Yağmur yağar çisem çisem Üstüne göklerin rahmetidir... Başucunda fışkıran Kabrini saran yeşillik Toprağın sana minnetidir... Bildik, "Altı da bir, üstü de birdir yerin" Sen hoşnutsun yerinden... Tanrı eş eylemiş seni, Tutup o kalem ellerini Öpmüş mavi gözlerinden... Kasımdan kasıma Ne ağrıdır, bu, ne ağrı?... Saplanan, yüreğimizin ortasına Sana canımızın dayanılmaz hasretidir... COŞKUN ERTEPINAR (Türk Dili nr. 98, 1 Kasım 1959, s. 56.)