DESTAN ATATÜRK'TEN: BÜYÜK ŞİKÂYET Atatürk'üm, Durağın olan o yüce yerden Bir daha çatıver o hilâl kaşını, Ayvalık'tan, İzmir'den Atılan şanlı kurşunu Göğsümüze çevirdiler, İçimizdeki hainler! Atatürk'üm, And olsun and olmaya Ama bu defa Düşman değil kıyılarımızdan dalan! Hani damarlarımızda var bildiğin O asil kan Kardeş eliyle akar da akar... Atatürk'üm, "Adımız andımızdır" ama Bu defa Sırtımıza saplanan hançer bizimdir! Saplayan hain eller Kırılır kırılmaya, Gel gör ki içimiz yanar da yanar... Atatürk'üm, Nasıl olur, nasıl? Kıran bizim, kırılan bizim, Fidan fidan, dal dal!... Bu nice sam yelidir eser tepemizde? Kökte damar Kanar da kanar... Atatürk'üm, Atatürk'üm Gerçi lânetimiz hainle, andımız adın üstüne Kıydılar kendi çocukların Malazgirt'e fethe, Çanakkale, Dumlupınar, Kocatepe'ye kıydılar... COŞKUN ERTEPINAR (Hisar, nr. 276, Kasım 1980, s. 7.)