ANT Ant içtik Atam, gitmeye gösterdiğin izinden Gölgen tutacaktır bizi her gün elimizden. Çiğnenmeyecek, göklere yükselttiğin ülkü Ta arşa çıkardın yaralanmış koca mülkü. Bir ay gibi yurdun sönük ufkunda belirdin Öldün denmez, tarihe hem dipdiri girdin. Yok sanki bugün sanki nur ayda, güneşte On beş yıla sığdırdın. Atam, yüz yılı işte! Göğsünde bu yurdun tüte durdukça ocaklar, Eksilmeyecekler sana kan ağlayacaklar. Bir dağdın aşılmaz, yüce gökten daha yüksek Yetmez biz asırlarca o namınla övünsek Parlar o adın, her yanı birden gece sarsa Irkın sana bir taht, ebediyet sana darsa. Salmaz o beniz, yok o bakışlar yine mavi Layık seni tutsak biz ilahlara müsavi. Batmaz o güneş nurunu toprak bile çalsa Gençlik ATA'nın yolsuzudur bir kişi kalsa! EDİP AYEL