MUSTAFA KEMAL DER Kİ DER Kİ Mustafa Kemal Ben yokum, biz varız, Dur şimdi elinde gümüş çatalı elinde altın kaşık, Kalk artık kocaman sofralardan, Bir lokma et yesin köylerde ki kocaman ağız. Der ki Mustafa Kemal Ben yokum, biz varız. Ancak böyle kurtuluruz küçük göğsümüzdeki bencil türküden, Bir balıkçının evinde, bir yaşlı işsizde, çocuğunu Kapılara bırakan bir kadındı Yeryüzü ağalarınca boy boy yaşarız. FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA