MUSTAFA KEMAL'İN KILICI Susardı Mustafa Kemal'in kılıcı gecenin dağından Sorardı MUSTAFA Kemal'in kılıcına Neylesek? Acı da olsa, gökler kadar da olsa, Dayanacağım gerçeğine gayrı, Söyle, tek Susardı taş beyazından, çınar yaprağından Sen ki Çanakkale'den beri avuçlarımdasın Gördüm yedi düveli Öylesine bir eski gaza var ki sende kılıcım, Ben tutmasam da tutar sanki Kabzandan birisinin eli Susardı Mustafa Kemal'in kılıcı yitmiş ülkeler çağından Düşman girmiş vatana dört yönden kılıcım, Söyle netmeli, söyle? Çağır türküsünü sonsuzluğun, De bize ölmek mi esas, yaşamak mı, Duysun kara toprağım, şehirle köyle Susardı otağından Yurdun havalarından çaldığımız soluğu anlıyor musun, Ağaç, ağaç karası, boy boy Dayanabilir misin dene bakalım tenhalarda, Alıver tutsaklığımı, Soyundan gelen hürriyete koy? Susardı Mustafa Kemal'in kılıcı zamanların en uzağından Al al oldu her taraf, Aydınlandı vaktin alnı damar damar Ateş düşüncesiyle fırladı sensizliğinden Konuştu kılıç, Bir parladı geçti rüzgar. FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA