YORULDUK ATAM Hani "Kurtaracak tüm milletleri Ancak o ülkenin öğretmenleri..." Diyordun ya, işte o günden beri Dağları, taşları yol ettik ATAM Baktık ki bu millet kan ağlıyor kan Cehalet bir yandan, yokluk bir yandan Ayrıldık; Sıladan, anadan, yardan Vatanı hepsinden yeğ tuttuk ATAM Işık yakmak için karanlıklara Bir valiz, bir ceket düştük yollara Ne makam düşündük, ne mal, ne para Kendimizi bile unuttuk ATAM Tohumunu eken biz, bağı diken siz Bazen doktor olduk, bazen mühendis Demedik "Bize ne, biz öğretmeniz" Çünkü biz biricik umuttuk Atam Ve çocuklar... Mahzun, biçare, yetim Bağrında sararmış solmuş zulmetin Can verip onlara bu memleketi Dört yanında açan gül olduk ATAM İlme, uygarlığa,medeniyete Emanet ettiğin Cumhuriyete Dil uzatan, söven kör zihniyete Adeta balyozdan yumruktuk ATAM Bu yolda ne yıldık, ne de yorulduk Ömürler harcadık, kafalar yorduk "Çok şükür geceler bitti" diyorduk Ta ki şafak sökerken vurulduk ATAM Madem ki aydınız, hem öğretmeniz Elbette bu yolda can vereceğiz Razıydık bu olsa bütün derdimiz Ne arandık, ne de sorulduk ATAM Oysa vatan, millet, devlet diyerek, Ne çileler çektik, çekmez her yürek Yalan vaatlere kandık bilerek "Ya sabır" diyerek avunduk ATAM Yetmedi sabrımız bazen yıllara "Hak kutsaldır" diyerek düştük yollara Tekmenin tokadın bini bir para İtildik, kalkıldık, kovulduk ATAM Bakkalına ağam, manava paşam Geçim derdi baş köşede her akşam Unuttuk nasıldı, ne idi yaşam Ne olur bağışla, yorulduk ATAM FERİDUN İPEKÇİ NAZİYE FİLİZAY İLKÖĞRETİM OKUL ÖĞRETMENİ / MERSİN