|
MUSTAFA KEMAL'İN VAKTİ
Bir vakit vardı Mustafa Kemal'in
Aydınlık, hafif, cesur, sonsuz.
Bulurdu onu her zaferden,
Bütün sıkıntılı anlarda,
Bütün gerçeklerde,
Yaşamadı onsuz.
Sema mahlukatları gibi buluşurlardı,
Göklerde gök gök.
Susardı olağanüstü bir sessizlik,
Yeşilimsi,
Ağaçların uzunluğundan,
Yaprakla kök.
Buluşurlardı yarı karanlıklarda,
Zamanlar içinde, sahiden.
Bir tarihle o kadar yakındılar ki,
Verirdi kalyonlara,
Alırdı,
Sipahiden.
FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA
|