MUSTAFA KEMAL SABAHLARI - I - Nerede görsem haksızlığa karşı bir isyan Taşlara can verildi sanırım. Vücudumda bir ateş dolaşır Yüreğim çarpar bir hoş Mustafa Kemal'i daha iyi anlarım Ak günlere doğru uyanırım Bir kıpırdayış denizler ötesinde Bir sevinç insanlarda Tel örgüleri biçen eller Bir işaret parmağında yönler Kan verir o sabahlara Adını bilmediğim insanlar gelir hatırıma Uzak yerlerde kavgalar başlar Özgürlük içim, halk için Göz yaşı döker analar. En güzel sabahlara uyanır evren Bir çift mavi göz şavkı düşer yüzlere Tıpkı Anadolu dağlarına benzer Tutsak ülkelerin dağları Kıpırdanır birdenbire toprak Pembe güller açar Düşünmeyin başka şeyler Akar ya damarlarımıza bir sıcak pınar Siz bilmez değil misiniz içinizdekiler; Bu ASYA değil Bu AFRİKA değil şimdi Oğullardaki arılar gibi kaynar Elmas karası bir kalpak gördünüz Işıl ışıl bir altın başta Yıldızların yuva kurduğu saçlar Yürüyün aydınlattığı yola - II - Mustafa Kemal sabahlarında Karınları doyar insanların En güzel orkideler açar bataklıklarda Söğüt6ler örneği palmiyeler yükselir. Büyük bambu ağaçlarının gölgesinde Bir taş bebek yüzü İki göz cıvıl cıvıl güler Ağzında flütü Bir güzel kara insan Trombon çalar Demir kafesler kırılır Sağır duvarlar yıkılır. Yağar çöllere nurdan bir umut Şimdi şahinler, Ebu Hasan olur. Kara Fatmalar Cemile olur. Mehmet'ler gibi ölünür Ayşe'ler gibi ölünür Meydanlarda otağ ateşi yanar Toplanır yöresine altı katından insan Ceylan derili davullar Gümbür gümbür Nerede duysam bir "bağımsızlık" sözcüğü Yıkıntılar üstünde bir bayrak görürsün Mustafa Kemal Rüzgarlarıyla dalgalanan Ve yine bir gemi yol alır denizlerde Azgın dalgalarla boğuşsan HAYRETTİN UYSAL