ATAM Akşamın o mor, o kırmızı renkleri Yine bir hüzünlü güzel etmiş Ankara şehrini! Senin can kuşun uçalı yıllar olmuş Görmüşlüğümüz yok ki bizde övelim -Güneş saçlı, deniz gözlü-diye. Her geçen günle; Biraz daha yenilenen Fikirlerin kalmış bize... Başımız sıkıldıkça: Işık tutuyor işlerimize!... Yaşadığın günlerde, Tam tamına kavrayamamıştık seni, Gönüllerimiz dar gelmişti. Şimdi başımıza yerleşmişsin; Sağlam, rahat... Babadan oğla giden, Bir nursun... büyük ışık, gölgesiz ok... Dünyaya hayat veren güneşten ayrı Her geçen günle faydası anlaşılan Memleket güneşisin Her yeni doğanla doğan Her bağımsız yaşamak isteyenle yaşayan... Saçlarını, gözlerini görmüyoruz, Can kuşun uçalı yıllar olmuş, Şimdi aklımız, fikrimizsin. Bilgi denizinde, alfabesin her devrimciye. Seni bilmekle varılır: Bağımsızlığa egemenliğe!... İBRAHİM MİNNETOĞLU