MUSTAFA OKULDA Geçti dört mevsim, dört yaz. Uzun ince parmaklarında Amme cüzüne sarılı şeker, Küçümencik sarıklılarla beraber Mahalle mektebinde diz çöküp İlahilerle başladı okula Ve tekrimler ve tekbirler ve tehlillerle Hayrola kutlu ola! Babası Ali Rıza Küçük memurdu o zamanlar rüsumatta. Aylık verilirse Üç ayda verilirdi Tayın da maaş da, Öldü genç yaşta... Sofuzade Feyzullah Efendinin kızı Zübeyde Hanım dul ve tasalı, Dilinde eski bir Rumeli masalı Derdi ki, Oku da büyük adam ol! Ve bir akşam Küçük Mustafa ilk büyük müjdeyi verdi annesine. Açıldı ışıklı yol Rüştiye'ye girdi o sene. Bir taş yapıldı Rüştiye Günde beş kez okunur ezan. Beş kere ti çalardı borazan. Yürünürdü rap rap diye. Muallimi askeri Kolağası Suphi Bey Tabiiye Mustafa Bey Riyaziye Okuturdu. Bir gün Mustafa Kemal'in önünde durdu. Dedi ki, Sen Mustafa Bende İki baş gibiyiz bir bedende Sen Kemal ol! Mustafa Kemal!... Ve ertesi gün Bütün sınıf Kemal diye çağırdı onu. Geldi Rüştiye'nin sonu Geçti Monastır İdadisi'ne 1896'ydı sene. İLHAMİ BEKİR TEZ