MAVİ AYDINLIK Yakından görmüştüm gözlerini Mavi ışık akmıştı içime, Bu büyük aydınlıkla Dopdoluyum gene Kara bir çağ kapandı Aydınlık bakışlarınla, Mutlu yarınlar muştulayan sesin Kulaklarımızda hâlâ. Silmez mavi aydınlığını Atatürkleşen gönüllerden, Ne yobazlaşan karanlık Ne kızıl kefen. Bunca yıl geçti aradan Daha dönmüş gibi taptaze acın Yaprakların her mevsim yeşil İçimizde diktiğin ağacın. Mutlu bir ışıksın ufkumuzda Bitmeyen eksilmeyen Dualar taşır sana kuşlar Sımsıcak Afrika'dan Ve uzak Çin'den. İLHAN GEÇER (Varlık, nr. 675, 1 Kasım 1965, s. 14.)