BİR ŞİİRDEN PARÇALAR Ölümlü öldürdü o! Çekti çarmıha neyi varsa korkunun, Ölümlü öldürdü o! Asırlardır gülmeyenleri güldürdü o! Ölen ölümlü görmek isteyenler Varsa eğer, çevirsin gözlerini tel örgüleri erimiş siperlere, Anlar nasıl kavuştu Anadolu Ölümlü öldüren günlere. O siperde, Ölümün öldüğü yerde Birer kan çanağı gibi gözleri kardeşlerimin Hâlâ yanıyor sanıyorum! O siperde bir parçası kafamın, etimin, iskeletimin. ................. Biz ona bağlıyız ... Milyonları yoğuran adam o. Anadolu'yu bir ana gibi tam, Bir ana gibi ağrılar içinde doğuran o. Bu gün dudaklarımda yaşamak isteyenlerin şarkısı, Kulaklarında Sevr'in O korkunç notalı zincir şakırtısı Yol almada o. Ya almada ölümlü öldüren adam. Ömründe gülmeyeni güldürten adam. Veriyor bize yudum yudum yaşamanın tadını. Harikulâde bir yemiş gibi, Yaprak hışırtılarıyla döküyor kulaklarımıza Anadolu'nun en son En mükemmel çocuğunun adını. KÂMURAN BOZKIR (Ülkü, nr. 33 Birinciteşrin 1935, s. 227-228.)