KÂSIM RÜZGÂRLARI Kasım rüzgârları eser ben ağlarım Büyük gözlerim geceler bibi. Turnalar uçtu üzerimizden Kanadım kırıldı çöllerde kaldım. Kimseler tutamıyor yerini Bir haber çıkmadı senden Naçar kaldı vatanım. Kasım rüzgârları eser ben ağlarım. Dayayacak yer yok alnımızı, Adı dağlara taşlara yazılmış bir kere Mermere, denizlere, göklere... Unutmayınız, unutmayız Atamızı! Kasım rüzgârları eser ben ağlarım. İstanbul'u sel aldı. Bir yâr sevdik yel aldı. Artık duyulamıyor kükreyen erkek sesin. Gündüzler artık beyaz değil. Yok seni hatırlatan bir bakış Göklerin, denizlerin ötesinden. Mevsim bahar değil, yaz değil, Kış. Kasım rüzgârları eser ben ağarım. Bir hasret, inceden ince Gelir oturur içime. Büker boynunu vatanım... MESUT TARCAN (Varlık, nr. 376, 1 Kasım 1951, s. 15.)