ATATÜRK'ÜN HEYKELİ ÖNÜNDE Seneler var, hani beklerdik, o heykel bumudur? Söndü sandıkları bir fecri yakan el bu mudur? Bu mudur haykıran ağ yarıma Türk olduğuma? Hani düşmüştüm, o bir hamlede kalırdı, bu mu? Hani gördükçe kaçar hadisler, fırtınalar Hani kim baksa görü, ufku aşan bir dağ var. O mu sığmış ebediyen, bu taşın gövdesinde? Bu mudur kalbime bir milleti basmış sine? Hani haykırsa mezarlar uzanır, kalkarmış, Hani bir darbede üç devri ayrılmış, yarmış, Sağı bitmez gece olmuş, solu sönmez gündüz Hani dün Akdeniz'in ürpererek baktığı yüz Hani tarih ile takvimi aşıp Dumlupınar, Gelecek günler isterse Sakarya'yla akar. Hani hicranla his, hislerle dil vermiştir? Hani bir millet o bir millete göstermiştir. O kadar yükselmez hadisler, heykeller, Ne tabiat, ne de sanat o kadar haykırmaz Anlatırken seni bir abide kavrarsa biraz Tuncunun dalgası, girdabı kalır yamyassı; Ne demeksin, şaşırır vakaların natıkası! Kalemin gür sesi ancak heceler maksadını! Boya rüyanı görür, sayfa sayıkları adını! Bilirim bir taşa sanatla sığar enginler, Seni söylerse fakat taş kekeler, tunç inler! MİTHAT CEMAL KUNTAY