SEN BİZİ BAĞIŞLA ATATÜRK - I - Varıp anıtına saygıda duranlar, Bilirsin, Çoğu bencil değil! Överek yitirdiler seni, Biçimsel sınırlamalarla tutsak, Anlamsız, kalıplaşmış kahraman ettiler. Ve sonra, Güle oynaya, Adına, anlamına basa basa, Ne yaptınsa sevgili Mustafa Kemal Ne işaretlendinse sevgili Gazi Paşa, Ne düşlendinse sevgili Atatürk, Tümünü, acımasız, yıkıp attılar... Hem de Adını ana ana... Sen bizi bağışlama! - II - "Fikri hür, irfanı hür, vicdanı hür" Kuşaklardı özlemin, Geleceğe, çalar ötesine dönük... Bilinçle, bilgiyle, sevgiyle sarılıp Anadolu insanına, güvenle, Toprağının hem altında hem üstüne Yaşanmış bütün uygarlıklarına "Benim..." diyerek, Alnı ak , başı dik, İnançla, onurla Yaşamanın tadına vararak Senden güçlenip, Seni aşarak, Bir güzelim ülke doğurganlığının Şehveti içinde Tomurcuklanıp uç vermiş gençler, Bereketi içinde Tomurcuklanıp uç vermiş gençler, Bereketli yağmurlar gibiydiler Yağdı yağacak... Biz onları, alanlarda, sokaklarda, Okullarda vuruşturup, Vurdumduymaz, umursamaz, sinsi Bir acımazlıkla, her gün ama her gün Törenli törensiz gönderiyoruz, Kıyma, ölüme şimdi... Hem de Adını ana ana... Sen bizi bağışlama! - III - yorgun, umutsuz, yıkık bir ulusla yola çıkıp Saldırgan ve sömürgen "Yedi düvele" karşı Dünyada ilkin "Kurtuluş Savaşı"veren, Türk'e onur veren, Türk'ü ulus eden, Kara Afrika'dan Asya'ya Uzak Doğuya dek uzayıp büyüyen Bütün "MAZLUM MİLLETLER"e , Yani tutsak, ezik, yaşamsız milyonlara Gittikçe büyüyüp güzelleşerek Işık olan, umut olan Sendin! Biz şimdi, sırt dönüp Bütün namuslu kurtuluş kavgalarına Senin doğrultuna yadsıyarak Ülkemizi, insanımızı, toprağımızı -Senden olanın yüreğindedir bu sızı- Uydu edip, sunmuşuz eloğluna... Artık, senin besteleyip bellettiğin Bağımsızlık türküsünü Söyleyen dilleri, kesmeye durmuşuz... Hem de Adını ana ana... Sen bizi bağışlama! M. SUNULLAH ARISOY