MUSTAFA KEMAL TÜRKÜSÜ I.DÜŞ Atamı gördüm düşümde, Büyük beyazlıklar içinde... Parlıyordu yine, gök mavisi gözleri Sonsuz mana içinde! Gökte bir bulut geziyordu, Bir yanı kırmızıydı, bir yanı beyaz; Batıya yönelmişti, Belli, Doğudan gelmiş! Gökte gezen bulut, gözümle gördüm; Bir yanı kırmızıydı, bir yanı beyaz, Batıya yönelmişti, Belli, Doğudan gelmiş! Gökten gezen bulut, gözümle gördüm; Tıpkı, Mustafa Kemal'e benziyordu! El ettim, gördüm; Ses ettim, duymadı; Dövünsem de nafile Aldıracak değildi... Küskün bir hali vardı bulutun, Geldi, ağırdan-ağırdan, RASATTEPE nin üzerinde eğildi! Bulut mu büyüdü birden, Gök mü küçüldü, bilmem Mavi, aydınlık, yavklıydı gökyüzü, Henüz, vatan çalışmaya başlamamıştı, Sabahın en erken saatlerinde, Vatanın gökyüzünü bu bulut kapladı; Sesiz , gürültüsüzce! Bir yanı kırmızıydı, bir yanı beyaz, Küskün bir hali vardı bulutun, Ama, aşkla, şefkatle bakıyordu, Vatan topraklarına! Ağırdan ağrıya geziyordu, Batıya yönelmişti; Gökte gezen bulut, gözümle gördüm. Tıpkı, MUSTAFA KEMEL'A benziyordu! II. GERÇEK Yaşamak senden yana manalı Ölmek, öyle sıcak, sevimli ki... Dilersen bir gün yanında beni Kurbanın olam, bekleme Gel-gel eyle! Şafak serinliğinde Bütün fikirler genç, Bütün fikirler taze, Bütün fikirler hür! Yeniden doğmak; yaşamak arzusundadır; Namuslu ve güzel her şey! Sesimiz, ilkin, senden ötürü Böyle rahat, Böyle mağrur, Böyle gür! III. HER ŞEY O'NA BENZER İncecikten bir kar yağar Tozar"Kemal, Kemal" diye... Ak-ellerin kalem tutar Yazar"Kemal, Kemal" diye... Bütün eller "Kemal" yazar, Bütün diller "Kemal" söyler, Hey dağların anası, "Kemal" siz vatan neyler? Söyle bana yavrucuğum, Dizlerime de... Hürlüğü yaşıyorsun, alabildiğine O mavi gözlerinde... Sen Mustafa Kemal misin? Gel bana yavrucuğum, Sarıl boynuma, Vatana nur veriyorsun Her ipek telinden saçlarının Sarı ve yumuşak... Sen Mustafa Kemal misin? Dinle beni yavrucuğum, Koy başını göğsüme... Usulcacık, söyle; Senin yüreğin midir bu çarpan, Böyle aşkla, milyonlara adına, Yüceliği esenliği için vatanın? Sen Mustafa Kemal misin? Sırmalar, rütbeler değil istediğin, Ayağındaki toz, Nurlu gelecekler için... Söyle bana yavrucuğum, Sen Mustafa Kemal misin? IV. HEM ÖVGÜ, HEM AĞIT Sen küçükten bacım, minicik; Gözlerim masmavi dünyaya bilmeden bakardı, Bende gencecik bir delikanlıyım; Okulum Dolmabahçe'ye karşı... Şimdi kitaplardan okuyup sevdiğim adam; Bir Mustafa Kemal vardı! Hani, her insan ölür ya, günü gelince, Mustafa Kemal'in daha gelmemişti günü, Gelmemişti lakin, ölüm komadı, Bırakmadı yakasını Bir Kasım sabahı, aldı götürdü! Sen küçüktün bacım, minicik; Nasıl bereketli yağmur gibi yağdı Milyonlar, ölümlerinde ilk defa Namusuyla ağladı, bilmezsin! Gayri bizler için yalnız karanlık vardı, Gayri gökyüzü karanlık vardı, Gayri gökyüzü küçücüktü, Dünya dar... Hepimiz boşlukta gibiydik Yetimdik, Çaresizlik! Sen küçüktün bacım, minicik, Küçücük, miniciktin ama Oda dudakların büzülüvermişti, ağlamadan yana; Ellerin, ellerin anlaşılmaz bir telaşa! Artık masmavi değildi dünya, Arık umutlu değildi yaşamak, Benimle hüzün paylaşıyordu: Masum ve merdane... Bütün denizler, bütün kuşlar, bütün ovalar, Bütün dağlar "Erkan ağlar, usul ağlar, yol ağlar" "Ah'ınan, "Of"unan değil işimiz, Ama yinede yanar yüreğimiz kor-ateşe... Mustafa Kemal'in fikriyle hürüz, Fikriyle bahtiyar... Doğuda en mutlu kader bizim! Geniş yurt ufuklarında alabildiğine bir Beyazlık Mustafa Kemal'den... Yönümüz kesin, hep batıya Senden... İçimizde bir sonsuzluk aydınlık Mustafa Kemal'in getirdiği! Bir karanlığa düşmeye görelim Pırıl-pırıl bir şavk önümüzde, işimizde Mustafa Kemal'in... Hepimiz boşlukta gibiydik Yetimdik, Çaresizlik! Sen küçüktün bacım, minicik; Küçücük, minicikten ama O dudakların büzülüvermişti, ağlamadan yana; Ellerin ellerin anlaşılmaz bir telaşa! Artık masmavi değildi dünya, Artık umutlu değildi yaşamak, Benimle hüznü paylaşıyordu: Masum ve merdane... Bütün denizler, bütün kuşlar, bütün ovalar, Bütün dağlar "Erkan ağlar, usul ağlar, yol ağlar" "Ah'ınan, "Of"unan değil işimiz, Ama yine de yanar yüreğimiz kor-ateşte... Mustafa Kemal'in fikriyle hürüz, Fikriyle bahtiyar... Doğudan en mutlu kader bizim! Geniş yurt ufuklarında alabildiğine bir beyazlık Yönümüz kesin, hep batıya Senden... İçimizde bir sonsuzluk aydın Mustafa Kemal'in getirdiği! Bir karanlığa düşmeye görelim Pırıl-pırıl bir şavk önümüzde, işimizde Mustafa Kemal'in... Her şeyinle varsın, fikrin ve ülkünle Bir acımız var ki, gözlerine, sesine hasretine O da sensiz ölümün alıp yitirdiği... Yüreğimizde bir kor-ateştir yanar! "Gülşen ağlar, bülbül ağlar, gül ağlar." M. SUNULLAH ARISOY