KOCATEPE'DEN Bakıyordum resme; Bir bakır çerçevede Bozkır akşamlarını manzarası. Sonra Gazi Paşa giymişti siyah bir kalpak, Karşı dağlarda uzak bir yere bakmaktaydı. Ne vakitten beridir düşmez elinden cıgara, Resme baktıkça kımıldar kavgam Resme baktıkça silâh sesleri, cümbüşlü gece, Bırakır kendini hülyama bakır çerçeveden. Kavgamız her yiğidin harcı değil! Vakit erişmiş, Uyanan hıncı uyarmak vakti, Yürüyüp düşmana deryalara varmak vakti... Bu yürek harcayarak kendini bundan böyle; Kahraman sabrı perişan geceden kurtulmuş, Meme'den Mehmet olup yollara düşmüş gayri Vakit erişmiş, Yaşamak kavgada destanlarca, "Bir hilâl uğruna" can vermek için. Karşı dağlarda uzak bir yere dalmış GAZİ. Bir ağustos gecesi Ne kadar canlı böcekler böyle! Ne sabırsız bu ağır başlı, karanlık toprak! Büyük insan dalgın; Büyük insan ne muazzam duruyor! O ne heybetli duruş ey Tanrım! Ürperen manzara hasretle bakar heybetine. Sıra dağlar gerinip yaslanıyor gurbetine, Korkuyor, gölgesi vurdukça uzaktan, dağlar. MUSTAFA ŞERİF ONARAN (Muzaffer Reşit, Atatürk Şiirleri Antolojisi, İstanbul 1950, s.106.)