AKDENİZ GÖZLÜME AĞIT Bulutlar yüz sürdü ellerimize İşte ellerimiz on göz ağıt - I - Bir kasım sabahıydı kolsuz - kanatsız Acı haber döküldü radyolardan Nasıl ama öylesine kara Kulaklarımda bir can bir uğultu Düştüm yollara, Güpegündüz bir karanlık yağmuru Yaradandan kulaklara - II - Çöktü ölüm anası servilerin Çöktü kaskatı sancıları üstümüze Yıllar öncesi aylardan kasım Saat dokuzu beş geçe Göğsümüzde ulu sıcaklığı kaşlarının Ellerimiz böğürlerimizde Ağaçlar yapraklarını döktü Bulutlar yağmurunu Mevsim güz Tanrısal bir çığlık içinde Memleket öksüz Ellerimiz seni yazdı Mustafa Kemal Gözlerimiz seni okudu Yokluğun kahredici sızısından Gecemize yalnızlıklar sokuldu. - III - Bir gün düşüvermek avuçlarına kaderin Aklımın kıyısından geçmezdi Atam Yokluğun sığsaydı kalbimize Başımız böyle dönmezdi Atam. Gölgen yeşerdi katmer, katmer Ilıman topraklarında Türkiye'nin. Açtık bağrımızı en hayrat rüzgarlara Daha da büyüdü ellerim. İki kadeh Akdeniz mavisi gözler Her on kasım da beynimizde çimlenir, Bir demet buğday sarısının serinliğinde Yüreklerimiz delinir. Şimdi ışıklar içinde Anıtkabir Atatürk'ün gözleri kandil, kandil yanar Ben susuyorum gayrı kalbim ellerimde Sizler konuşun sizler konuşun dağlar. M. SAMİ AŞAR