ATATÜRK ÖZLEMİ Ağrılı bir güz sabahı ıpıslak Dünya dönmesini unuttu Tedirgin bulutların gölgesinde Gözlerimiz gülmesini unuttu. Apacı bir çizgi oturdu yüreğimize Bıçak yarası gibi derin Kara bir kahırla karıştı alnımız Kancık depreminde kaderim. Masmavi şavkında buğulu düşüncelerin Anıtkabir soluk alır derinden, derinden Bir yol uzanır, Ankara'nın göbeğine Bu erkek vatanın dört köşesinden. İşaret parmağında yeşerdi cümle sıkıntılar Evren küçüldü sen büyüdün Bir güz sabahı dağ gibi Beynimizin ortasına gömüldün. Ve bir gün bulutların penceresinden Delikanlı sağlığında görürdür. M. SAMİ AŞAR