ATATÜRK İNANMAK GİBİ O, Yurdun göklerinde kocaman bir göz, Bize bakar bizi görür. Kışlada, okulda, köyde, kentte Başımız darda mı kaldı, yol verir Düşüp önümüze bir ırmak gibi. O, Evlerimizin güvercin sıcaklığı, Üstümüze gerilen kanat. Bir eli Batıya uzanmış Altında süt beyaz bir at, Bir rüzgâr, bir bayrak gibi. O, Karanlıkların ucunda parlayan, Çaresizliklerle Ulus'un aklı. Düşüncelerce özgür, kuvvetli, Savaş alanlarında haklı, Savaştığı toprak gibi. O, Uyku tutmayan geceleri, Derdimizle ağlayan baş. Korkulu düşlerin serinliği, Askeri, nöbette üşütmeyen ateş, Sevgisi sabaha uyanmak gibi. O, Anıttepe'den vuran yürek Betimiz bereketimizdir bizim. Çağlar geçse de ölümsüz, gerçek, Gücümüz kuvvetimizdir bizim. Sevmek gibi, inanmak gibi. MUSTAFA NECATİ KARAER (Hisar, nr. 23, Kasım 1965, s. 4.)