ATATÜRK DERSİ Atatürk de bizim gibi insan mı öğretmenim? Ben anlayamadım gitti, Masal desem değil, efsane hiç değil ama Yücesinden bir alev gizlidir içinde, bir hız gizlidir. Bu nedir ki yazılsa bitmez destanlarca destanlara büyüklüğü? O'nu hepimizden ayıran bir şey var, belli değil! Kitaplarda okudum O'nu Güzeldi, iyiydi öğretmenim. Yiğitti, erkekçe yiğitti hem: Rütbelerini söküp göndermiş padişaha "Al" demiş "al bana vatan gerek". Sonra... Çekip kılıcını yürümüş Akdeniz'e doğru. Topraklardan dinledim onu, Adını derin bir uğultuyla söylüyordu toprak, Dört nala gidiyordu fetihler içinde Anladım damarlarımdaki aynı kanın varlığından; Gelme artık, Namlularını üstüme çevirme kahpe düşman Kapılarım yüzyıllarca, bin yıllarca kapanık.. Resimlerde gördüm onu öğretmenim, Gülüyordu sevindim, çatıktı kaşları titredim. Bir dağ başında uyurken buldum onu öğretmenim, Rüya görüyordu besbelli zaferlerden. Harita başında buldum düşünceliydi... Söylesin, emretsin içinde ki beyazlığı Kara topraklara çarpılayım, dinlemezsem. Atatürk olmaya sınıfça ant içtik öğretmenim Vatan bayrağı gibi dalgalandıkça içimizde: Kitaplarımız da O düşüncelerimizde O. Hadi ne olursun anlat bize büyüklüğünü, Anlat bize, durma anlat bize Canım, ciğerim öğretmenim. Öğretmenim sıcak bir rüzgar sarıyordu, Büyüdü Mustafa Kemal büyüdü gönlüne vatan kadar. Gerçekten anlatması zordu; Nasıl inandırabilirdi insan olduğuna Mustafa Kemal büyüyordu. MUZAFFER ERDOST