AĞIT-DESTAN Bir ağıt söyleyeyim, dağlar dilinden Dumlu'dan Ağıt'ya ün gitsin gelsin!... Destanlar duyulsun tarih yolundan, O günden dünlere şan gitsin gelsin... Çekin küheylanın atlasın binsin, Al yelelerinden yankılar dönsün. Afyon'dan İzmir'e ordular insin Süngü uçlarında can gitsin gelsin... Neymiş yarım?! Sancak çekilsin uca, Sılasın göklerde yüceden yüce, Sormak lüzum değil, halimiz nice? Yana yüreklerden kan gitsin gelsin... Sen ey yaylada bir ok gibi kurulu! Bir ok değil, düştün yere yaralı! Dört yanında ak mermerle örülü, Sars devir bunları, sin gitsin gelsin... Gökyay'ım neylesin ıssız çağlarda! Bir ağlar bir güler, durmaz kararda, Bir başka dağ gibi sen dur dağlarda, Akşamdan sabaha gün gitsin gelsin... ORHAN ŞAİK GÖKYAY (Türk Dili, nr. 1 Kasım 1966, s. 91.)