ÖLÜMSÜZ ATAM İÇİN Sen öldüğün zaman ben küçüktüm, Ardından günlerce ağladım Atam. Dopdolu her zaman seninle gönlüm, Unutamam ben seni, seni unutamam Ardından günlerce ağladım Atam. Kaç gece üst üste girdin rüyâma, Kıvılcım kıvılcım, ışık ışıktan. Sandım ki nur yağdı küçük odama... Güzeldin, iyiydin ve aydınlıktın Kıvılcım kıvılcım, ışık ışıktın Sen gittin gideli öksüz bu dünya, Seni her anışta içimiz sızlar. Sendin ışık veren güneşe, aya Mahzun birer kandil şimdi yıldızlar. Seni her anışta içimiz sızlar. Yıllarca tarihe ışıklar saçtın İnsandın, insandan üstün bir şeydin. Destanlar yarattın, devirler açtın Ölmeseydin Atam, sen ölmeseydin!... İnsandın, insandan üstün bir şeydin, Resmin başucumda asılı durur, Hayalin dolaşır her gün odamda. İnanamam öldüğüne gün olur, Batmayan bir güneşsin hatıramda, Hayalin dolaşır her gün odamda. Dopdolu, dopdolu seninle gönlüm Uzat da öpeyim nur ellerini. Karşımda canlanmış gibi görürüm O heybetli, o tunç heykellerini. Uzat da öpeyim nur ellerini. ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN (Varlık nr. 388, 1 Kasım 1952, s. 19.)